Nedoverbakke
september 4th, 2011 § Éin kommentar
Når alt du får fram er einstavelsesord
Når pusten din dekker over det du freistar sei
Du er redd for å dette på flat mark
Du kjenner deg som ein dårleg vits
Når den einaste grunnen du ser
Er at nokon kjem til å gråte
om du forsvinn
Då let du vere å forsvinne.
<3